۱۶ دسامبر ۲۰۲۵ – پژوهش های جدید نشان داده اند که پروتئینی که برای مدیریت انرژی و تنظیم اشتها در بدن انسان ضروری است، برای عملکرد صحیح خود به یک پروتئین شریک وابسته است. این یافته ها می تواند به درک بهتر چاقی با منشأ ژنتیکی کمک کند.
در مقاله ای که در مجله Science Signalling منتشر شد، یک تیم پژوهشی بین المللی به رهبری محققان دانشگاه بیرمنگام، نقش حمایتی پروتئینی به نام MRAP2 را در کنار پروتئین تنظیم کنندهٔ اشتها یعنیMC3R بررسی کردند؛ پروتئینی که تعیین می کند بدن انرژی را ذخیره کند یا بسوزاند.
مطالعات پیشین نشان داده بودند که MRAP2 نقش حمایتی مهمی برای پروتئین مشابهی به نام MC4R دارد که کنترل گرسنگی را بر عهده دارد. در این مطالعهٔ جدید محققان تلاش کردند که مشخص کنند آیا MRAP2 برای پروتئین ساختاری مشابه MC3R نیز همین نقش را ایفا می کند یا خیر.
با استفاده از مدل های سلولی، پژوهشگران دریافتند که حضور پروتئین MRAP2 در نسبت ۱به ۱ باMC3R باعث بهبود سیگنال دهی سلولی می شود. این یافته نشان می دهد که این پروتئین کمکی می تواند بهMC3R کمک کند تا نقش خود را در تعادل میان دریافت انرژی و مصرف انرژی بهتر انجام دهد. تیم پژوهشی همچنین بخش های حیاتی پروتئینMRAP2 را شناسایی کرد که برای کمک به سیگنال دهی هر دو پروتئین MC3R و MC4R ضروری هستند.
در ادامه، پژوهشگران بررسی کردند که آیا همین تقویت سیگنال دهی در نسخه های جهش یافتهٔMRAP2 - که در برخی افراد مبتلا به چاقی دیده می شود - نیز رخ می دهد یا خیر. آن ها دریافتند زمانی که نسخه های جهش یافتهٔMRAP2 به MC3R اضافه شدند، هیچ تقویت سیگنال دهی مشاهده نشد. این یافته نشان می دهد که جهش هایMRAP2 می توانند عملکرد طبیعی سیستم هورمونی تنظیم کنندهٔ تعادل انرژی را مختل کنند.
دکتر کارولین گورون، دانشیار دانشگاه بیرمنگام و نویسندهٔ اصلی مطالعه، گفت: «این یافته ها بینش های مهمی دربارهٔ آنچه در سیستم هورمونی رخ می دهد به ما ارائه داد؛ سیستمی که با عملکردهای کلیدی مانند تعادل انرژی، اشتها و زمان بندی بلوغ مرتبط است. شناسایی MRAP2 به عنوان یک کمک کنندهٔ کلیدی برای پروتئین های تنظیم کنندهٔ اشتها، سرنخ های جدیدی دربارهٔ افرادی می دهد که استعداد ژنتیکی چاقی دارند و نشان می دهد جهش هایMRAP2 می توانند نشانهٔ واضحی از خطر باشند».
درک ابزارهایی که MRAP2 برای کمک به سیگنال دهی استفاده می کند، به پژوهشگران کمک خواهد کرد تا تعیین کنند آیا داروهایی کهMRAP2 را هدف قرار می دهند می توانند توانایی آن را در تنظیمMC3R وMC4R افزایش دهند یا خیر. چنین داروهایی ممکن است احساس سیری را تقویت کنند، پرخوری را کاهش دهند و تعادل انرژی بدن را بهبود بخشند - و به کاهش وزنی کمک کنند که تنها با کنترل رژیم غذایی قابل دستیابی نیست.
این پژوهش توسط تیمی از «دپارتمان متابولیسم و علوم سیستم ها» و «مرکز پروتئین های غشایی و گیرنده ها (COMPARE)» انجام شد.COMPARE ، یک مرکز پژوهشی مشترک میان دانشگاه های بیرمنگام و ناتینگهام است که هدف آن بررسی سازوکارهای ارتباط سلولی در فیزیولوژی و بیماری و توسعهٔ درمان های نوآورانه برای بیماری های شایعی مانند بیماری قلبی–عروقی، دیابت و سرطان است. این مرکز از امکانات پیشرفتهٔ تصویربرداری برخوردار است که برای پژوهشگران دانشگاهی و صنعتی قابل دسترسی است.
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20251216/Researchers-identify-partner-protein-that-supports-appetite-regulating-protein.aspx